Op naar huis

Dan komt helaas toch de dag, dat we Amerika weer moeten verlaten. Voor ons gevoel waren we er erg lang. Terwijl ik dit opschrijf, denk ik: Huh, we hebben het toch super naar ons zin gehad? Meestal duren de dagen lang als je het niet naar je zin hebt:).

Misschien, juist omdat we zoveel genoten hebben en zoveel

hebben ondernomen, voelt het alsof we wel 4 weken weg geweest zijn.

Het is wel heel erg raar om met z’n 3’en terug te gaan. Ik heb een paar keer de fout gemaakt om met 4 te rekenen ipv 3. We 

mogen 4 x 23 kg mee :(, we mogen 4 x 435 euro aan goederen mee :(. Dus niet, onze Lisa blijft nog lekker. Die vindt het nog super in the USA.

Het ongelofelijke is vanmorgen wel gebeurd! We waren RUIM op tijd klaar. Het verliep rustig en vlekkeloos. We gingen zelfs eerder weg. Ja, ja, ik weet dat sommige bloglezers, dit stukje nog een keer opnieuw lezen.

We reden nog even naar EF. Er moest nog wat afgegeven worden en wat opgehaald worden. Liepie, lag nog lekker te slapen. Die was gisteravond/nacht wezen stappen in Mexico. 

Ik dacht dat ik vroeger ver weg ging stappen. Ging helemaal met de bus naar Noordwijk :).

Lisa had voor mij een kaart achter gelaten voor moederdag. Dat ze daar nu nog aan heeft gedacht:). Liggend op de achterbank van de auto ging ik hem lezen (iets te vroeg, sorry). 

Wat daar in staat is zo prachtig!!!!! Zo ongelofelijk lief. Ik was sprakeloos (dat ben ik niet snel). Mijn make-up was er gelijk ook af. Ben er een tijd stil van gebleven. 

De rit naar Los Angeles ging voorspoedig. We hadden drukte verwacht, maar viel reuze mee. Toen kwam weer een heftig momentje ;). Het afscheid van ‘onze’ mooie rode auto. Onze 2e woning, mijn heerlijke bed, onze verplaatser naar alle mooie plekken, ons uitkijkpost, warme en coole ruimte etc. Totaal heeft Rene hier 3945 km meegereden. Gelukkig 3945 veilige kilometers. Goed gedaan Hoedje!

In de Hertz bus naar vliegveld. Daar volgde rij 1, de volgende rij, nog een rij. We kennen het inmiddels wel. Het ging gelukkig veel sneller dan met de aankomst. Pffffffff dat scheelt zeg. 

Het wordt een lange vliegrit, dus we hadden echt Starbucks nodig. Zo, nu wordt het appeltje, eitje;).

We hebben lekker filmpies gekeken in het vliegtuig en we werden uitstekend verzorgd.

Snackie, drankie. En.......... Bailey!!!! Yeah!! We love Austria airlines, onderdeel van Lufthansa.

Rond 12 uur landden we in Wenen, Oostenrijk. Het was voor ons 3 uur in de nacht. Jammer, ben niet aan het slaapwandelen.

Dit gebeurt echt.

Om 15.00 de laatste vliegrit van 1,5 uur naar Amsterdam. Een klein vliegtuigje, die aardig wiebelt. Waar blijft die Bailey???

Merle valt net het laatste stuk pas in slaap.

Ze is dood moe en voelt zich ietsje beter maar nog niet top.

We worden zo opgehaald door mijn schoonvader en mijn schoonmoeder zit met onze Buddy thuis op ons te wachten.

Wat wel grappig is, is dat Rene vanuit Amerika al boodschappen heeft gedaan:). Hij heeft een bestelling geplaatst via Picnic en wordt straks bezorgd.

O bleh, ik moet weer gaan koken. 

Morgen nog even makkelijk bij de Boeffjes eten. Zijn er nog vrijwilligers voor de dinsdag???:)

Het was een geweldige vakantie! Ik moet er echt een fotoboek van maken, maar als dat er niet van komt, hebben we in ieder geval deze blog.

Ik bedank bij deze degene die een reactie(s) hebben geplaatst. Leuk! Wat ons betreft, komt er vast nog een keer een blog. Hopelijk snel, want we zijn aan vakantie toe, hahaha. We zien wel.

Live your life, live your dream, listen to your heart! Just enjoy!

Nog 1 dagje met elkaar in San Diego

Vanmorgen haalde Rene weer lekkere  broodjes bij Ralph en haalde daarna gelijk Lisa op.

Die kwam vol met verhalen binnen en bleef vertellen over gisteravond. Het feest op de cruise-schip was erg leuk en op het laatst was het haar gelukt om op de verdieping te komen bij alle 21 plussers. Daar zaten veel

van haar vrienden en kon ze een drankje nemen. Ze had een polsband nagemaakt van crepe-papier.

Een jongen had speciaal een cake gehaald voor haar verjaardag en de jongens hadden met elkaar een luxe Uber (taxi) besteld voor haar verjaardag. En haar lieve kamergenootje stond midden in de nacht klaar met een brownietaartje met brandende kaarsjes erop. Super gaaf allemaal!

Wij genoten van haar verhalen. Daarna zijn we begonnen met ons programma. Wandelen langs het strand, kijken in een grot en fietsen van het ene strand naar het andere. 

Door het slechte weer is het programma heel anders geworden. We hebben een stukje langs het strand gewandeld, maar het waaide zo hard en was zo koud dat we maar heel even hebben gelopen. Op naar de grot. Dat was bij een ander mooi strand. Toen we bij de trap aankwamen om naar beneden te gaan, was deze gesloten. Het weer bleef koud en het ging zelfs regenen.

Het fietsen hebben we maar overgeslagen en we zijn naar een Mall gegaan. Lekker uit de wind. Merle voelt zich nog steeds niet lekker, dus dat was erg balen. 

Eerst een lekker bakkie gedaan in de Mall en een beetje geshopt. 

We hebben heel erg lekker gegeten bij The Cheese Factory, nadat we 20 minuten hebben gewacht voor een plekkie.

Het was super druk.

Nu liggen Merle en ik in het hotel.  Het is 19.45 uur. Merle is echt niet lekker en ik hoop dat ze een goede nachtrust heeft straks. 

Ik heb net mijn mooie lieve schat gedag gezegd. Verdorrie, wat was dat heftig. Is heel naar om Lisa hier achter te laten. Normaal gaan we gewoon als gezinnetje naar huis. Gelukkig vindt Lisa het hier nog fantastisch en wil ze nog graag blijven.

Rene is Lisa nu naar EF aan het brengen.

Straks gaan we inpakken en hopen we dat de koffers niet te zwaar zijn. Komt vast goed.

Hopelijk vroeg slapen, want we moeten vroeg op! Half 10 richting Los Angeles. Zondag 17.00 NL tijd thuis. Pffffff, wordt een zware rit, maar het is niet voor niks. We gaan naar huis met een rugzak vol met mooie herinneringen!!! Ik hoop alleen dat het snel 4 juni is, dan zijn de 4 Hoedjes weer bij elkaar. Of eigenlijk 5 Hoedjes. Onze ‘zoon’ Buddy hoort er ook bij 😀

Compleet gezin op stap

In dit hotel was er weer roomservice! Verse broodjes, heerlijke aardbeien en...... Starbucks! Fantastisch ontbijt op bed, thanks schat. Onze kleine prinses lag nog lekker te slapen. Ze was erg moe en ze begint pijn in haar keel te krijgen. Als dat maar snel weg is🙏🏻.

Rene ging alleen naar de Apple store. Merle en ik konden rustig aan doen. Eigenlijk wil je nog zoveel mogelijk van USA genieten de laatste dagen, maar chillen is ook even heerlijk.

Om 13.00 was Lisa klaar met school en haalden we haar op. We zitten een paar minuutjes van EF vandaan, top. De meiden en Rene wilden shoppen. Prima. Wat een mooi shoppingcentre, erg gezellig. Heerlijk om onze meiden weer samen te zien.

Rene genoot daar ook volop

van. We hebben Lisa gevoed met lekker eten, dan heeft ze een goede bodem. Het eten op de campus is niet geweldig. 

Lisa kreeg een hele mooie Tommy Hilfiger tas van haar zusje voor haar verjaardag. Om 15.00 uur kreeg Lisa haar eerste felicitatie appje. ‘O ja, in Nederland ben je al jarig Lisa’. Ik wilde ‘Lang zal ze leven’ al in zetten, maar er werd overlegd wanneer Lisa voor ons jarig is. Na een 2 uur lang durende gezinsvergadering..... hihi.

Het volgende hadden we bedacht. Om 16.15 uur USA tijd, was het 1.15 in NL. Dus het werd 16.15 USA tijd. Logisch toch?:) Onze grote schat is 19 jaar geleden om 13.15 uur geboren te ziekenhuis in Leiderdorp.

Ik moest nog een uur wachten met mijn verjaardagsmedley! Er werd nog meer inkopen gedaan. Misschien heb ik eigenlijk nog het meeste gekocht, maar dan wel voor het laagste bedrag😀. Papaya is mijn winkel!! Leuke fleurige kleding, zelfs bloemen, voor weinig! Heb zelfs jurkje voor 5 dollar😀 (4,20 euro). 

Rene heeft mooie polo’s, Lisa nog een ketting, Vans en een shirt.

Anyway, 16.15 uur stonden we voor Lisa te zingen in the American Eagle (kledingzaak).

‘Niet zo hard mam’ zei Merle 😀.

We hebben het vandaag gevierd met een Starbucks. Gezellig met gezinnetje, allemaal aan de Starbucks (@alleen Merle had een warme chocomel). Morgen vieren we verder feest😀

Hierna hebben we Lisa naar EF gebracht. Ze moest zich omkleden voor ‘The Prom’ feest op een cruise-schip. Ze heeft voor haar verjaardag alle EF studenten uitgenodigd voor haar verjaardagsfeest op een bootje van 3 verdiepingen hoog😉.

Wij gingen terug naar ons hotel, weer even chillen. Later lekker gegeten bij Panda Express. Met z’n 3 tjes voor 25 dollar (21 euro). Daarna hebben we een sightseeing tour van San Diego

by night gekregen van Rene. Langs de Navy schepen, Little Italy, football stadion

en Gaslampquarter. Dat zag er allemaal super mooi en gezellig uit!!

Om 22.00 uur waren we terug in hotel. Merle hoofdpijn en snotter, snotter. Duimen dat het morgen wat beter gaat. 

Morgen gaan we nog lekker genieten met gezin, heerlijk. Geen winkels meer gelukkig😀. 

P.s. ik ga zo nog even onze aankopen terug verdienen. Heb een leuke baan gevonden hier

vlakbij ons hotel 😉

Weer terug in San Diego!

Zo dan, wat is het hier warm!! Tot gisteravond laat, was het nog 39 graden. 

Vanmorgen was het al weer 40 graden. Gelukkig een goede airco, maar die maakt wel veel herrie. Heerlijk even met mijn ouders gefacetimed en ondertussen was mijn keukenprins bezig met het ontbijt. Warme melk met havermout, mmmmm.

We gaan....3 kwartier later dan gepland, dus op tijd!😀. 

De rit is totaal 4,5 uur rijden naar San Diego. Maar Rene had een ‘leuke’ pitstop bedacht op de helft van de route. De Granplaza  outlet!! Merle ook helemaal blij want daar is The American Eagle shop en Levi’s en Adidas.

Onderweg werd het buiten steeds vlakker. De mooie bergen waren ver op de achtergrond. Het leek later wel op de desert. Zie de foto’s, genomen vanuit de auto. Best ook een mooi uitzicht!! Ik heb diverse foto’s genomen vanuit de auto.

Echt hele diverse uitzichten , ongelofelijk!

Na 2,5 uur waren we vlakbij de Mexicaanse grens. We zagen de grensafscheiding. Zal ik even over het hek klimmen? Arriba, Arriba! Speedy Gonzales!! 

Oke, de auto uit, de outlet in. Er was 
 even een twijfel bij Merle toen ze de auto uitstapte. Wat een hitte, niet normaal. De wind was ook warm!! 43 graden! Ik moest mijn zonnebril 

ophouden, want voelde zo mijn lenzenvloeistof verdampen😀.

Zoveel mogelijk in de schaduw lopen en de winkels in. De Creditcard deed het nog, ondanks de warmte, anders hadden we een probleem. We hebben alledrie weer wat. Het gaat zo makkelijk met die creditcard!! Wordt weer schrikken als de afschrijving er is. Daar denken we nu niet aan. Its holiday!! Pa, ma, kunnen we een tijdje bij jullie eten?😉

Ons buikje gevuld met een lekker broodje van de Subway. Ja, Ziet, we waren er weer😀. 

We gingen weer verder. Gezwaaid naar de grenswachter en geknipoogt, maar helaas ik mocht niet naar Mexico. Voor mijn gevoel was ik al een beetje in Mexico. In de outlet waren veel Mexicanen en ik werd al in het Spaans aangesproken. Ja, ik lijk natuurlijk op een Mexicaanse, ook zo lang en bruin en donker haar!

De navigatie in de auto gaf aan dat we nog 2 uur moesten rijden naar San Diego. Inmiddels hebben we al 3200 km gereden. Althans Rene. 

Onderweg stond er een hele lange file richting Mexico. Waarschijnlijk allemaal Mexicanen die in de USA werken en weer terug naar huis gaan. Gelukkig moesten wij de andere kant op.

Om 18.30 waren we in ons hotel in San Diego. Inmiddels was het 21 graden kouder dan vanmorgen.

Even relaxen,  vooral voor Rene. Die had lang gereden. En.... hij was nog niet klaar voor de dag. We hebben Lisa en een vriendin opgehaald bij een manege, half uur van hotel vandaan.

Lisa kwam stralend aangelopen. Was het om ons te zien of omdat ze een gave paardenrit had gehad.

Ik denk het eerste :). Van de paardenrit was ze ook nog aan het ‘na-glimmen’. Met sunset op het strand in San Diego een paardenrit doen. Hoe gaaf is dat? Dit was in ieder geval, 1 van haar dromen.

Nadat we het vriendinnetje hadden afgezet, zijn wij met z’n 4 tjes door gereden naar Denny’s om te eten.

Heerlijk weer met z’n 4 tjes.

Rene was aan het stralen.

Hier kan geen Grand Canyon of wat voor National

State Park tegen op.

We wilden allemaal onze belevenissen aan elkaar vertellen. Dat gaat natuurlijk niet in een paar uur, maar dat komt wel.

Na het eten nog gezellig liggen kletsen in onze hotelkamer en plannen gemaakt voor de komende 2 dagen. Lisa heeft nog wel les en andere leuke uitjes, maar we gaan ook leuke dingen met elkaar doen.

Heerlijk, even genieten. In dit moment even blijven!

Trusten 

We love Sedona!

Vanmorgen geprobeerd om vroeg weg te gaan. 9 uur werd 10 uur, maar ach, we hebben vakantie.

Heerlijk ontbeten in het bos achter ons. Zelfgemaakte havermout pap/melk. Mmmmmm, ffe wat anders dan broodje pasta.

Bij Dollar General brood gehaald voor de middag en gaan. Eerste stop was de West Fork Trail van the Oak Creek Canyon. Wat???? Betalen om te parkeren? Zeker een Nederlandse eigenaar!!!

Dat gingen we niet doen. Een stukje verder konden we onze auto ook kwijt. Wat was dit gaaf zeg!! De Oak Creek (riviertje) kwamen we al snel tegen en je kon er elke keer over heen, over de stenen. Zo leuk en zo mooi!!! Wat een mooie kleuren. We willen dit vast leggen met onze mobieltjes, maar dat lukt niet echt. ‘Merle, heb je daar al een foto van gemaakt?’ ‘En van dit?’ ‘Ja, mam!’

We genoten volop en de Oak Creek oversteken ging ons steeds beter af. Nope, geen foto van 1 van ons rollend in het water 😀

Er waren genoeg schaduwplekken en er was een windje, dus het was goed te doen. Het zou een warme dag worden. De trail hebben we niet helemaal gedaan, want in zulke goede sportconditie zijn we alle drie niet. Het is wel 1 van onze favoriete plekjes. 

Op naar Slide Rock State Park.

Dit zou een natuurlijk waterspeelplaats zijn. Wat?? Onze annual pass niet geldig? Wat?? 20 dollar? We reden even terug. Stapte uit en onze Ranger Rene begon aan zijn eigen trail. Merle en ik volgden.  We kwamen dichtbij het park en hoorde veel waterpret. Rene en Merle gingen toch niet zwemmen en we hadden nog genoeg te doen, daarom besloten we om verder te gaan. 

Oooo, kijk dan wat een leuk cafeetje. Alle drie hadden we deze gespot. Toch maar keren en lekker iets drinken.

Wat zaten we lekker chill met een geweldig uitzicht. En....... volgens mij was de eigenaar de broer van het meisje met de kroon. Wat een heerlijke cappuccino!! Daar kom je van bij.

Door naar onze volgende stop, het vliegveld van Sedona. Hier heb je een mooi uitzichtpunt. 

Maar wat is dit? Sedona Centre. Wat gaaf! Gezellig! Tja, dan nog maar even geen rotsen. Stoppen en even kijken. Super leuk! Ijsje voor Merle om af te koelen;). We zochten ook een SD kaartje voor de camera van Merle. Ja, ja, die van 128 gb is al vol!!! Wat winkeltjes bekeken en toen toch maar verder.

Op naar het vliegveld van Sedona. We reden een stuk omhoog. Nou zeg, weer betalen om te parkeren? 3 dollar. No way. Zijn ze een beetje crazy geworden. Stukje verder konden we gewoon gratis staan. We namen onze lunchspulletjes mee, melk, brood, kaas, jam en pasta natuurlijk! Wat een geweldig uitzicht. Diverse populaire Rocks, waren in 1 keer te zien. Merle werd aardig bevangen door de

warmte. Het was inmiddels 35 graden. 

Terug in de auto, de airco op highspeed!! 

De Devils Bridge was aan de beurt. We liepen vol in de zon. Het was wel super mooi!!! Stukje gelopen en toen weer terug. 

We kwamen er achter dat er een andere route was naar Devils Bridge die korter was. Je kon nog een stuk verder komen met de auto. Het was alleen een onverharde weg met grote stenen. Dit hebben we toch maar niet gedaan. Onze rode bak wilden we heel houden. We willen graag naar Lisa! 

Lekker weer in de auto, airco voluit!! 40 graden buiten!

Nog even langs de Cathedral Rock gereden. Deze Rock zou spirituele krachten hebben. Misschien heeft the Rock onze mooie rode auto wel ingestraald!!!!

We reden verder langs mooie rode rotsen, I like it!!

Geen tijd meer om naar The Red Rock State Park te gaan, want het was al half 5 en we hebben nog een rit voor de boeg van 3 uur. Dat is ook USA, altijd tijd te kort.

Om 19.30 uur kwamen we aan in ons motel Palms Inn. Aardige receptioniste. Wij waren de laatste die nog moesten inchecken, motel zat helemaal vol.

Op haar advies gingen we eten bij Little Italy. Jeetje, wat hebben we daar goed zitten eten zeg!!! Zo onwijs lekker! En een aardig vrouwtje. Geen gehaast met de rekening, top. Opnieuw werd er gevraagd of we iets van het overgebleven eten mee willen nemen. Zijn wij Hollanders niet gewend, maar ik kan er snel aan wennen hoor, hahaha. Heb mijn heerlijk Italiaans broodje in het plastic doosje gedaan die ik kreeg.

Nu zitten Rene en ik nog lekker voor onze kamer buiten. Ik begin weer te trillen. Wat zal dat dan voor een signaal zijn? O, ik weet het al. Een afkick reactie van een lekker likeurtje. Ja, die snap ik. Die had ik nu graag wel willen hebben. Ik hoop dat mijn lijf snel weer rustig wordt ;), dan kan ik nog nagenieten van de dag. 

Vandaag weer mooie foto’s gemaakt en mooie herinneringen. Thanks Sedona!