Op naar huis

Dan komt helaas toch de dag, dat we Amerika weer moeten verlaten. Voor ons gevoel waren we er erg lang. Terwijl ik dit opschrijf, denk ik: Huh, we hebben het toch super naar ons zin gehad? Meestal duren de dagen lang als je het niet naar je zin hebt:).

Misschien, juist omdat we zoveel genoten hebben en zoveel

hebben ondernomen, voelt het alsof we wel 4 weken weg geweest zijn.

Het is wel heel erg raar om met z’n 3’en terug te gaan. Ik heb een paar keer de fout gemaakt om met 4 te rekenen ipv 3. We 

mogen 4 x 23 kg mee :(, we mogen 4 x 435 euro aan goederen mee :(. Dus niet, onze Lisa blijft nog lekker. Die vindt het nog super in the USA.

Het ongelofelijke is vanmorgen wel gebeurd! We waren RUIM op tijd klaar. Het verliep rustig en vlekkeloos. We gingen zelfs eerder weg. Ja, ja, ik weet dat sommige bloglezers, dit stukje nog een keer opnieuw lezen.

We reden nog even naar EF. Er moest nog wat afgegeven worden en wat opgehaald worden. Liepie, lag nog lekker te slapen. Die was gisteravond/nacht wezen stappen in Mexico. 

Ik dacht dat ik vroeger ver weg ging stappen. Ging helemaal met de bus naar Noordwijk :).

Lisa had voor mij een kaart achter gelaten voor moederdag. Dat ze daar nu nog aan heeft gedacht:). Liggend op de achterbank van de auto ging ik hem lezen (iets te vroeg, sorry). 

Wat daar in staat is zo prachtig!!!!! Zo ongelofelijk lief. Ik was sprakeloos (dat ben ik niet snel). Mijn make-up was er gelijk ook af. Ben er een tijd stil van gebleven. 

De rit naar Los Angeles ging voorspoedig. We hadden drukte verwacht, maar viel reuze mee. Toen kwam weer een heftig momentje ;). Het afscheid van ‘onze’ mooie rode auto. Onze 2e woning, mijn heerlijke bed, onze verplaatser naar alle mooie plekken, ons uitkijkpost, warme en coole ruimte etc. Totaal heeft Rene hier 3945 km meegereden. Gelukkig 3945 veilige kilometers. Goed gedaan Hoedje!

In de Hertz bus naar vliegveld. Daar volgde rij 1, de volgende rij, nog een rij. We kennen het inmiddels wel. Het ging gelukkig veel sneller dan met de aankomst. Pffffffff dat scheelt zeg. 

Het wordt een lange vliegrit, dus we hadden echt Starbucks nodig. Zo, nu wordt het appeltje, eitje;).

We hebben lekker filmpies gekeken in het vliegtuig en we werden uitstekend verzorgd.

Snackie, drankie. En.......... Bailey!!!! Yeah!! We love Austria airlines, onderdeel van Lufthansa.

Rond 12 uur landden we in Wenen, Oostenrijk. Het was voor ons 3 uur in de nacht. Jammer, ben niet aan het slaapwandelen.

Dit gebeurt echt.

Om 15.00 de laatste vliegrit van 1,5 uur naar Amsterdam. Een klein vliegtuigje, die aardig wiebelt. Waar blijft die Bailey???

Merle valt net het laatste stuk pas in slaap.

Ze is dood moe en voelt zich ietsje beter maar nog niet top.

We worden zo opgehaald door mijn schoonvader en mijn schoonmoeder zit met onze Buddy thuis op ons te wachten.

Wat wel grappig is, is dat Rene vanuit Amerika al boodschappen heeft gedaan:). Hij heeft een bestelling geplaatst via Picnic en wordt straks bezorgd.

O bleh, ik moet weer gaan koken. 

Morgen nog even makkelijk bij de Boeffjes eten. Zijn er nog vrijwilligers voor de dinsdag???:)

Het was een geweldige vakantie! Ik moet er echt een fotoboek van maken, maar als dat er niet van komt, hebben we in ieder geval deze blog.

Ik bedank bij deze degene die een reactie(s) hebben geplaatst. Leuk! Wat ons betreft, komt er vast nog een keer een blog. Hopelijk snel, want we zijn aan vakantie toe, hahaha. We zien wel.

Live your life, live your dream, listen to your heart! Just enjoy!