We love Sedona!

Vanmorgen geprobeerd om vroeg weg te gaan. 9 uur werd 10 uur, maar ach, we hebben vakantie.

Heerlijk ontbeten in het bos achter ons. Zelfgemaakte havermout pap/melk. Mmmmmm, ffe wat anders dan broodje pasta.

Bij Dollar General brood gehaald voor de middag en gaan. Eerste stop was de West Fork Trail van the Oak Creek Canyon. Wat???? Betalen om te parkeren? Zeker een Nederlandse eigenaar!!!

Dat gingen we niet doen. Een stukje verder konden we onze auto ook kwijt. Wat was dit gaaf zeg!! De Oak Creek (riviertje) kwamen we al snel tegen en je kon er elke keer over heen, over de stenen. Zo leuk en zo mooi!!! Wat een mooie kleuren. We willen dit vast leggen met onze mobieltjes, maar dat lukt niet echt. ‘Merle, heb je daar al een foto van gemaakt?’ ‘En van dit?’ ‘Ja, mam!’

We genoten volop en de Oak Creek oversteken ging ons steeds beter af. Nope, geen foto van 1 van ons rollend in het water 😀

Er waren genoeg schaduwplekken en er was een windje, dus het was goed te doen. Het zou een warme dag worden. De trail hebben we niet helemaal gedaan, want in zulke goede sportconditie zijn we alle drie niet. Het is wel 1 van onze favoriete plekjes. 

Op naar Slide Rock State Park.

Dit zou een natuurlijk waterspeelplaats zijn. Wat?? Onze annual pass niet geldig? Wat?? 20 dollar? We reden even terug. Stapte uit en onze Ranger Rene begon aan zijn eigen trail. Merle en ik volgden.  We kwamen dichtbij het park en hoorde veel waterpret. Rene en Merle gingen toch niet zwemmen en we hadden nog genoeg te doen, daarom besloten we om verder te gaan. 

Oooo, kijk dan wat een leuk cafeetje. Alle drie hadden we deze gespot. Toch maar keren en lekker iets drinken.

Wat zaten we lekker chill met een geweldig uitzicht. En....... volgens mij was de eigenaar de broer van het meisje met de kroon. Wat een heerlijke cappuccino!! Daar kom je van bij.

Door naar onze volgende stop, het vliegveld van Sedona. Hier heb je een mooi uitzichtpunt. 

Maar wat is dit? Sedona Centre. Wat gaaf! Gezellig! Tja, dan nog maar even geen rotsen. Stoppen en even kijken. Super leuk! Ijsje voor Merle om af te koelen;). We zochten ook een SD kaartje voor de camera van Merle. Ja, ja, die van 128 gb is al vol!!! Wat winkeltjes bekeken en toen toch maar verder.

Op naar het vliegveld van Sedona. We reden een stuk omhoog. Nou zeg, weer betalen om te parkeren? 3 dollar. No way. Zijn ze een beetje crazy geworden. Stukje verder konden we gewoon gratis staan. We namen onze lunchspulletjes mee, melk, brood, kaas, jam en pasta natuurlijk! Wat een geweldig uitzicht. Diverse populaire Rocks, waren in 1 keer te zien. Merle werd aardig bevangen door de

warmte. Het was inmiddels 35 graden. 

Terug in de auto, de airco op highspeed!! 

De Devils Bridge was aan de beurt. We liepen vol in de zon. Het was wel super mooi!!! Stukje gelopen en toen weer terug. 

We kwamen er achter dat er een andere route was naar Devils Bridge die korter was. Je kon nog een stuk verder komen met de auto. Het was alleen een onverharde weg met grote stenen. Dit hebben we toch maar niet gedaan. Onze rode bak wilden we heel houden. We willen graag naar Lisa! 

Lekker weer in de auto, airco voluit!! 40 graden buiten!

Nog even langs de Cathedral Rock gereden. Deze Rock zou spirituele krachten hebben. Misschien heeft the Rock onze mooie rode auto wel ingestraald!!!!

We reden verder langs mooie rode rotsen, I like it!!

Geen tijd meer om naar The Red Rock State Park te gaan, want het was al half 5 en we hebben nog een rit voor de boeg van 3 uur. Dat is ook USA, altijd tijd te kort.

Om 19.30 uur kwamen we aan in ons motel Palms Inn. Aardige receptioniste. Wij waren de laatste die nog moesten inchecken, motel zat helemaal vol.

Op haar advies gingen we eten bij Little Italy. Jeetje, wat hebben we daar goed zitten eten zeg!!! Zo onwijs lekker! En een aardig vrouwtje. Geen gehaast met de rekening, top. Opnieuw werd er gevraagd of we iets van het overgebleven eten mee willen nemen. Zijn wij Hollanders niet gewend, maar ik kan er snel aan wennen hoor, hahaha. Heb mijn heerlijk Italiaans broodje in het plastic doosje gedaan die ik kreeg.

Nu zitten Rene en ik nog lekker voor onze kamer buiten. Ik begin weer te trillen. Wat zal dat dan voor een signaal zijn? O, ik weet het al. Een afkick reactie van een lekker likeurtje. Ja, die snap ik. Die had ik nu graag wel willen hebben. Ik hoop dat mijn lijf snel weer rustig wordt ;), dan kan ik nog nagenieten van de dag. 

Vandaag weer mooie foto’s gemaakt en mooie herinneringen. Thanks Sedona!